Doorheen het jaar zal ik, op momenten dat het klopt, het vuur aansteken op mijn vuurplek.

Niet volgens een vast schema, maar wanneer er ruimte, nood of verlangen is om samen te komen.

Wanneer het vuur brandt, zijn mensen welkom om vrij aan te sluiten.

Zonder verplichting, zonder verwachting, zonder dat je iets moet kunnen of weten.

Je mag komen zoals je bent — om te delen, te luisteren, te zwijgen, te voelen, of gewoon aanwezig te zijn.

Samen rond het vuur creëren we een plek van verbinding en eenvoud.

Het vuur is er als middelpunt: om intenties te voeden, los te laten wat niet meer dient, of kracht te putten uit het samen-zijn. 
Soms zal er een korte uitnodiging of ritueel zijn, soms laten we het vuur gewoon zijn werk doen.

Deze momenten zijn bedoeld voor wie het nodig heeft:

– wanneer het leven zwaar voelt

– wanneer er iets te vieren valt

– wanneer woorden tekortschieten

– of wanneer je gewoon even wil thuiskomen bij jezelf en bij anderen